خانه مجازی

آقای خونه سرباز هستن ......خانوم خونه سر درس و مشقشه......این جا یخ زده........

ساعت 11 از خونه ندا اینا میام...

لباس بلند و راحتی می پوشم..موهای گیس کردمو میارم روی شونه ی چپم.

سیستم رو روشن می کنم...

دفتر رو از تو کیفم در میارم.

آهنگی که آرومم می کنه رو می ذارم .

می شینم روی تخت و زانوم هامو جمع می کنم تو دلم...

همراه با خندیدنت می خندم...گاهی سرم رو بر می گردونم از دفتر و به حرفت فکر می کنم..

دفتر رو نگاه می کنم ...چند روز بیشتر نمونده ....دلم می گیره.دفترت رو که می خوندم خودت رو می دیدم که داری باهام حرف می زنی..تعریف می کنی...می خندی....نگرانی....دلم نمی خواد تموم شه دفتر...

به شب آخر می رسم..خوب می دونم جواب رویات چیه....

دفتر رو با حرص می ذارم کنار....

سرم رو می ذارم رو زانوهام....

باز اون دوتا بیدار می شن .محلشون نمی ذارم و به درونی ترین گوش می دم....

توی این شرایط که دسترسیم به نت کم شده . شب ها رویای این خونه ی مجازی و کلیه متعلقاتش میاد به خوابم. یه خونه ی کامل با یک تصویر کاملاْ زنده از خانم خونه و بک گراندی از بوی قرمه سبزی

لطفا بد و بیراه نگید آقای خونه از این آدم های عقب افتاده نیست که دوست داشته باشه خانم خونه فقط بوی قرمه سبزی و خورشت قیمه بده . نه بابا این بو هم از خونه ی همسایه بغلی میاد و الا خانم خونه فقط بلده پیتزا و هات داگ و ... اونم از روی دفتر تلفن درست کنه

من در برم تا نیومده گوشم رو بتابونه

واسه هر دومون جدید هست....این مرحله ی زندگیمون رو با هم داریم شروع می کنیم!این کنار هم بودن ترسش رو کامل که نه!ولی از بین برده....خوبه.....این باهم بودن رو دوست دارم.

خوب نیستم..کلافم.

از کنکور بدم میاد!سر تا سر استرسه...هر کاری می خوام بکنم /با هر کی مشورت که می کنم!یه جمله می شنوم!بذار ببینیم جواب کنکورت چی میشه!

سخته ۳ هفته رو بی هدف طی کنی و کاری هم نباشه که انجام بدی....

دلم از خودم خیلی گرفته.هر چی هم می گذره عمیق تر می شه.دارم کور می شم و کر.

یادمه!خیلی خوب یادمه که همیشه شکرم از خدا چی بود....خوب می دونستم چه نعمتی رو بهم داده.حالا چی کار کنم نیست؟به کی چنگ بزنم....چیو از خودم دور کنم؟....خوب می دونم هر چی بی خیال باشم بد تر می شم؟....خوب می دونم یه چیز هایی رو از دست دادم....می ترسم از زمان..

به خودم می گم این منم؟

باید شروع کنم!می تونم!

امان از وقتی که سستی بیاد سراغ من!دست بر دار نیست!یک هفته ای می شه که بین زمین و هوا گیر کردم!یک هفته ای می شه که هیچ حس ثابتی ندارم !از رو هم نمی رم!وگرنه لحظه هایی که آقای خونه دارن ناز می کشن!به جای خوب شدن و دست برداشتن از جیغ و داد، لب پایین رو یواشکی نمی چسبوندم به سر دماغم !!

کاریش نمی شه کرد!تحمل کن!!(چه راحت!)هیچ گونه غلبه ای به خودم ندارم!یکی هم مدام ته دلم جیغ جیغ می کنه که دلته!می خواد!منم که حرف گوش کن!

پی نوشت:  باز اخرتون هم باشه * رو واسه خودتون بر می دارین! - رو می ذارین واسه بنده!

پی نوشت:  کاش زود تر میومدی خونه این روز های آخر !گناه دارم

پی نوشت:  از قدیم گفتنه اند:ناز کش داری ناز کن!نداری پاتو دراز کن!!.....